Yıllar boyunca Houston Metal Detecting Services (Houston Metal Dedektör Hizmetleri) olarak binlerce kayıp eşyayı sahiplerine kavuşturduk. Ancak bazen öyle bir telefon gelir ki diğerlerinden hemen ayrılır.
Bu hikaye, Belize tatilinden yeni dönmüş olan Kaliforniyalı David’den gelen bir telefonla başladı. David, Ambergris Caye’deki San Pedro yakınlarında tatil yaparken en değerli kişisel eşyalarından birini kaybettiğini açıkladı: Bir Rolex saat.
Açık Denizde Bir Kaza
David’in anlattığına göre, bir arkadaşıyla Secret Beach’ten jet ski kiralamışlar. Günü Karayipler’in kristal berraklığındaki sularını keşfederek geçirmişlerdi. Bu macera sırasında, sahilden görülebilen küçük bir adaya doğru kıyıdan yaklaşık bir mil açığa çıkmışlardı.
Ada yakınlarında sert bir dönüş yaparken David şiddetli bir şekilde dengesini kaybetmiş ve jet ski’den suya fırlamıştı. Düşüş sert olsa da, hızla jet ski’ye geri binmiş ve günün tadını çıkarmaya devam etmişti. Kısa bir süre sonra arkadaşı yanına yaklaşıp jet ski kiralama sürelerinin ne kadar kaldığını sorduğunda, David içgüdüsel olarak saati kontrol etmek için bileğine baktı.
Saati gitmişti.
Gerçekle o an yüzleşti. Yabancı bir ülkede, açık sularda, Karayip Denizi’ndeki ıssız bir adanın yakınlarındaydı. Üstelik jet ski’leri iade etmek ve kiralama noktasına kadar açık denizden geri dönmek zorundaydılar. Kendi başlarına bir arama yapma düşüncesi tamamen umutsuz görünüyordu.
Tüm bu olumsuzluklara rağmen David, Rolex’in ada yakınlarındaki o düşüş sırasında koptuğuna dair güçlü bir hisse sahipti. Ayrıca genel konumu ve daha da önemlisi, potansiyel bir referans noktası olabilecek yakındaki bir iskeleyi hatırlıyordu.
Alışılmadık Bir Teklif
Kaliforniya’daki evine döndükten birkaç gün sonra David, profesyonel kayıp eşya kurtarma uzmanlarını araştırmaya başladı. Sonunda bizimle iletişime geçti. Telefon ettiğinde doğrudan konuya girdi:
“Saatimi bulmak için Belize’ye seyahat etmeyi düşünür müsünüz?”
Ek detayları toplayıp durumu değerlendirdikten sonra, bunun şimdiye kadar aldığım en sıra dışı taleplerden biri olduğunu açıkladım. Karayipler’deki bilinmeyen bir adanın yakınında tek bir saati aramak için ülke dışına uçmak pek de tipik bir kurtarma operasyonu değildi.
Ancak David kararlıydı.
Yolculuk için gereken tüm seyahat ve konaklama masraflarını karşılamayı teklif etti. Onunla bir Cuma günü konuştuk. Kısa süre sonra kendimi Belize City’den San Pedro’ya giden tek motorlu küçük bir uçağa binerken buldum.
Oraya vardığımda, David beni havaalanında adanın temel ulaşım aracı olan bir arazi golf arabasıyla karşıladı. Oradan operasyon üssümüz olan Mahogany Bay Resort’a doğru yola çıktık. Yıllar içinde birçok yere seyahat ettim. San Pedro’nun çoğu tam benim tarzım olmasa da Mahogany Bay Resort tek kelimeyle olağanüstüydü: Modern, temiz, rahat ve önümüzdeki göreve hazırlanmak için mükemmel bir yer.
Ekipmanlarımızı indirdikten sonra, ertesi gün arama operasyonuna başlamadan önce bölgeyi kendi gözlerimizle görmek için Secret Beach’e kırk beş dakikalık bir golf arabası yolculuğu yaptık. Su kesinlikle büyüleyiciydi. Teksas kıyılarında en iyi günlerimizde bile var olmayan mavi tonlarını sergiliyordu. David ufukta görünen küçük bir adayı işaret etti.
“İşte orası,” dedi.
Planlar Değişiyor: Beklenmedik Engeller
Herhangi bir kurtarma operasyonundaki en önemli adımlardan biri, mümkünse konumu ilk elden görmektir. Simgesel yapıları, mesafeleri, su koşullarını ve referans noktalarını anlamak genellikle başarı ile başarısızlık arasındaki farkı yaratır.
Orijinal planımız basitti: Ertesi sabah iki jet ski kiralayacak, ekipmanlarımızı yükleyecek ve adaya doğru yola çıkacaktık.
Ancak o akşam Belize’nin başka planları vardı. Bölgeye güçlü rüzgarlar ve yağmur hakim oldu ve beklediğimizden çok daha zorlu koşullar yarattı. Seçeneklerimizi tartıştıktan sonra jet ski planından vazgeçtik ve yerine küçük bir tekne kiraladık.
Bu doğru bir karardı. 21 metrelik bir teknede açık suda yolculuk yapmak yeterince zordu. Ekipmanlarımızı daha arkaya kaydırmadan önce pruvadan birkaç dalga aştı. Buna rağmen yolculuğun büyük bir kısmını okyanus spreyi altında ve sıkıca tutunarak geçirdik. Geriye dönüp baktığımda, o koşullar altında tüm kurtarma ekipmanlarımızı jet ski’lerle güvenli bir şekilde taşıyabileceğimizden hiç emin değilim.
Adaya vardığımızda, havanın başka bir zorluk daha yarattığını çabucak fark ettik. David’in birincil referans noktamız olarak belirlediği iskele, dalgaları doğrudan karşıdan alıyordu. Biz demir atmaya çalışırken tekne şiddetle sallanıyordu ve tekneye binip inmek bir sabır ve koordinasyon sınavına dönüştü.
Resmi bir arama alanı oluşturmak için yanımızda çapalı, yüzer bir ızgara halat sistemi getirmiştik. Ne yazık ki dalgalar, sistemi yerinde tutamayacak kadar güçlüydü.
Bunun yerine, planımızı uyarladık. İskele kazıklarını referans işaretleri olarak kullanarak resmi olmayan bir arama ızgarası oluşturduk. Ayrıca bölgeyi taramaya başladık.
Sessizlik, Sinyal ve O İnanılmaz An
Planımız, kurtarma çabası için üç tam güne kadar zaman tanıyordu.
Aramaya başlamadan önce, David’e sığ tuzlu su koşullarında metal dedektörü ve kurtarma kepçesinin nasıl kullanılacağını öğretmek için birkaç saat harcadım. NOKTA Triple Score dedektörlerini standart tuzlu su ayarlarına getirdik. David’e kendi arama sektörünü atadık.
Dip koşulları beklediğimizden çok daha iyi çıktı. Daha da cesaret verici olan şey, çöpe dair hiçbir sinyal olmamasıydı.
- Şişe kapağı yok.
- Balıkçı kurşunu yok.
- Alüminyum kutu yok.
- Hiçbir şey yok.
Deneyimli herhangi bir dedektör kullanıcısının bileceği gibi, bu çok iyi bir işarettir. Bu, herhangi birimiz bir hedef sinyali alırsak, bunun Rolex olma ihtimalinin çok yüksek olduğu anlamına geliyordu.
Yaklaşık kırk dakikalık bir aramanın ardından David, dalış maskesi almak ve yakındaki bir resif yapısının etrafında görsel bir inceleme yapmak için tekneye doğru yürüdü.
Birkaç dakika sonra dedektörümden ses geldi. Güçlü ve net bir hedef sinyali.
Kırk dakikalık tam bir sessizlikten sonra, ekrandaki sayıların ne söylediği gerçekten umurumda değildi. Bütün o yolu bulmak için geldiğimiz şeyin bu olma ihtimalinin çok yüksek olduğunu biliyordum.
Kendi şirketimin bir ürünü olan ve dünyanın dört bir yanındaki kurtarmalarda gururla kullandığım XTREME Scoop‘umu dikkatlice konumlandırdım. (Bu seyahat için, David’i eğitip daha fazla alanı verimli bir şekilde tarayabilmemiz adına üç parçalı seyahat sapları ve Ti Sand Shredder Pro V3 sepetleriyle donatılmış iki set getirmiştim.)
Kepçeyi yavaşça kuma daldırdım ve yüzeye doğru kaldırdım.
Ve işte oradaydı. David’in Rolex saati kepçenin dibinde mükemmel bir şekilde duruyordu.
Kısa bir an için sadece orada öylece durdum. Kilometrelerce açık Karayip sularıyla çevrili bir halde, günler önce Belize’deki küçücük bir adanın yakınlarında kaybolmuş bir saate bakıyordum. Etrafıma bakıp kendime şunu sorduğumu hatırlıyorum: “Bu gerçekten az önce oldu mu?”
Unutulmaz Bir Yüz İfadesi
David tekneden bana doğru yürürken, biraz eğlenmeye karar verdim.
Ona arama hakkında konuşmamız gerektiğini söyledim. Sörf koşullarının endişe verici hale geldiğini ve saatin tam olarak nerede kaybolduğuna dair belirsizliğin planımızı yeniden değerlendirmemizi gerektirebileceğini açıkladım. Ayrıca, seçeneklerimizi tartışmak için tekneye dönmemizi önerdim.
Sonra ona basit bir soru sordum: “Ne kadar süredir arama yaptığımızı biliyor musun?”
David emin olmadığını itiraf etti. Ona Rolex’i uzattım ve gülümsedim: “Belki bu yardımcı olur.”
Yüzündeki ifade paha biçilemezdi. Şok, rahatlama, inanamama ve minnet… Hepsi aynı andaydı.
Görev başarıyla tamamlandı.
Ekipmanlarımızı topladık, o zorlu sularda geri döndük, tekneyi iade ettik ve akşamı hak edilmiş bir kutlama yemeği planlayarak geçirdik.
Sadece Bir Saat Değil…
Profesyonel kurtarma operasyonlarıyla geçen on yılı aşkın sürenin ardından, bu operasyon tüm zamanların en sevdiğim çağrıları arasında yer alıyor. Sadece birçok kişinin imkansız olarak göreceği bir şeyi başarmakla kalmadık. Ayrıca maceranın kendisi de unutulmazdı.
Belize’ye uçmaktan Karayipler’in zorlu sularını aşmaya ve ıssız bir adanın yakınında bir Rolex saati kurtarmaya kadar, bu deneyim bana bu mesleği neden sevdiğimi bir kez daha hatırlattı.
Bazen bir eşyayı kurtarmak hikayenin sadece bir parçasıdır. Yol boyunca kurulan dostluklar, maceralar ve yaratılan anılar genellikle en az o eşya kadar değerlidir.
Ve bu olayda, ben sadece bir Rolex kurtarmadım. Ömür boyu sürecek bir dost kazandım.
Paylaşan: John Volek
